Bir ürün ancak bize güzel olarak gösterilenler üzerindeyken güzel görünür. Başkalarının güzel dediğinin “güzel” olduğu bir düzen... Ortada bir karar vericinin olduğu muhakkak. O, bu güzeldir der. Etkileyici müzikler, yeni efektler, görüntü oyunlarıyla reklama konu, makyajla süslenen manken, “seyreden”, tutsak beyinlerde artık “güzel”dir. Ve onun yaptığı, giydiği her şey de yine “güzel”dir.
İnsan, açgözlülüğün doğal hak olduğuna, sahip olmanın varolma ile özdeşleştiğine, değiştirmenin, zamanı söylendiğinde (onlar tarafından), muhakkak yapılması gerektiğine inandırılır. Algıları sapmaya uğramış, sektöre üretimde lazım olan köle zihinlerle dolu bir toplum satın almaya teşvik edilir.
Ürün standarttır. Sektör küçük farklılıkların maliyetini kaldıramayacak kadar cimridir. Aynılığın kaygısızlığı aşısı vuruluverir. Farklılığın ötekileştirildiği... İşyerinde üniforma giyenler dışarıda da üniforma giydiklerini fark etmezler. Markanın sattığı her ucuz seri mal alınmalıdır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder